EmigreerMagazine.nl

Dit maakt de Willem Kolff Stichting bij deze bekend. Professor Kolff was in 1942 in Kampen uitvinder van de kunstmatige nier, de voorloper van de hedendaagse nierdialyse. Na zijn emigratie naar Amerika in 1950 ontwikkelde hij diverse kunstmatige organen. Het werk van Kolff legde de basis voor de biomedische techniek, één van de belangrijkste ontwikkelingen in de 20e eeuwse medische wetenschap.

Kolff kreeg voor zijn werk 13 eredoctoraten en 127 onderscheidingen over de hele wereld. Hij was sinds 1970 ereburger van de stad Kampen en in 2005 verkozen tot grootste Overijsselaar aller tijden.Kolff (Leiden, 14 februari 1911) groeide op in Hummelo en Beekbergen als oudste zoon in een artsengezin. Na het gymnasium in Apeldoorn studeerde hij geneeskunde in Leiden (1937). Hij was vlak voor de Tweede Wereldoorlog bezig zich als arts-assistent in het Academisch Ziekenhuis van Groningen te specialiseren tot internist toen hij een 22-jarige patiënt zag sterven aan nierfalen, een aandoening waar de medische wereld nog geen antwoord op had. Kolff wilde niet accepteren dat nierpatiënten gedoemd waren uitsluitend omdat het reinigend vermogen van hun organen tekortschoot.

Hij ging op zoek naar een behandelmethode. Uitbreken van de Tweede Wereldoorlog interrumpeerde zijn onderzoek en deed Kolff van Groningen verhuizen naarKampen, waar hij in 1941 de eerste internist werd in de geschiedenis van het stadsziekenhuis. Hier zette hij zijn nieronderzoek voort, naast zijn dagelijkse werk en een belangrijke rol in het lokale verzet.Kolff was één van de eersten ter wereld die de medische wetenschap benaderde vanuit een technisch perspectief. Hij zocht naar eenvoudig toepasbare hulpmiddelen die hij vaak zelf of met hulp van lokale industrieën bouwde. Hij zocht hulp bij voorkeur buiten de medische wereld. Kolffs kunstmatige nier van 1942 werd het eerste succesvolle kunstmatige orgaan ter wereld.

De materialen waarmee het was samengesteld, onderstrepen de typerende vindingrijkheid van Kolff: de waterbak waarin het bloed werd gespoeld wasafkomstig van een potten- en pannenfabriek, de plaatselijke Ford-dealer bracht hem de waterpomp van een T-Ford die de draaiende kunstnier luchtdicht en steriel aansloot op de slangen naar de patiënt, de aluminium trommel die het bloed deed bewegen in 'de nier' kwam uit een neergeschoten Duitse bommenwerper en het cellofaan waarin het bloed werd gewassen, kwam van de slagerij die het gebruikte om worstjes mee te draaien.Op 17 maart 1943 voerde Kolff met deze machine de allereerste hemodialyse uit bij een patiënt, nog zonder succes. Kolff behandelde in de jaren 1943 en 1944 onder moeilijke omstandigheden met zijn team 16 nierpatiënten met de kunstnier. Vijftien stierven, ééntje overleefde zonder dat de kunstnierbehandeling invloed had op het resultaat.

Net na de bevrijding, op 11 september 1945, was de zeventiende patiënt aan de kunstnier de eerste ter wereld die met hemodialyse het leven werd gered: Sofia Maria Schafstadt,nota bene een nazi-sympathisante.In januari 1946 promoveerde Kolff aan de Rijksuniversiteit Groningen cum laude tot doctor in de geneeskunde met een proefschrift over de kunstmatige nier. Vervolgens startte Kolff met het ontwikkelen van een hart-longmachine, maar in het wederopbouwende Nederland was voor grootschalig nier- enhartlongonderzoek geen plaats of geld.

De implantatie van het Jarvik-7 kunsthart, gemaakt door het team van Kolff, bij de 61-jarige gepensioneerde tandarts Barney Clark, werd wereldnieuws. Clark wist er 112 dagen op te overleven.De president van de Universiteit van Utah zei ooit: "Dr. Kolff houdt er nooit mee op. Mocht zijn tempo afnemen, vervangen we wat versleten is gewoon met wat hijzelf gemaakt heeft." Kolffs actieve onderzoek naar nieuwe en betere kunstmatige organen ging door tot 2005, het jaar waarin hij - 93 jaar oud - definitief besloot te stoppen met werken.Kolff wordt beschouwd als één van de belangrijkste medische uitvinders van de twintigste eeuw. Hij ontving in totaal dertien eredoctoraten aan universiteiten over de hele wereld en kreeg 127 internationale onderscheidingen, waaronder de prestigieuze Japan Prize (1985), de Lasker Award (2002) en de Russ Award (februari 2003). Hij werd vier keer genomineerd voor de Nobelprijs, maar die won hij niet.

In 1970 werd Kolff Commandeur in de Orde van Oranje Nassau. In 1985 werd hij opgenomen in de American Inventor's Hall of Fame. In 1990 riep het Amerikaanse tijdschrift 'Life' hem uit tot één van de honderd belangrijkste personen van de twintigste eeuw. In 2004 kreeg Kolff vergelijkbare erkenning in Nederland: hij eindigde op de 47ste plaats in de publieksverkiezing 'De Grootste Nederlander', een lijst van honderd belangrijkste personen in de vaderlandse geschiedenis, georganiseerd door De Telegraaf, de KRO en het Historisch Nieuwsblad. Een jaar later werd hij gekozen tot de Grootste Overijsselaar aller tijden.

Dankzij Kolff ontsproot in Nederland de 65 jaar geleden de medische techniek die op haar beurt de basis legde voor de mondiale biomedische techniek en regeneratieve geneeskunde van vandaag. De National Academy of Engineering van de Verenigde Staten berekende in 2003 dat sinds de kunstnier in Kampen meer dan 20 miljoen mensen hun leven te danken hebben aan het werk van Kolff en de duizenden onderzoekers over de hele wereld die zijn pad volgden. Jaarlijks krijgen honderdduizenden mensen een medische behandeling die zonder zijn werk niet mogelijk zou zijn geweest. Het werk van Kolff inspireert tot op de dag van vandaag onderzoekers over de hele wereld om op zoek te gaan naar nieuwe methodieken en materialen die het lot van patiënten kunnen verbeteren.

De voormalige werkkamer van professor Kolff in het voormalige stadsziekenhuisgebouw in Kampen, waar op 17 maart 1943 de eerste dialyse ter wereld werd uitgevoerd, is onlangs (12 november 2008) officieel geopend als museumkamer. Die kamer is - zeker nu de man die er zijn baanbrekende werk verrichtte is heengegaan - een monument voor de medische vooruitgang.Professor Kolff en zijn vrouw Janke Kolff-Huidekoper kregen vijf kinderen. Janke Kolff overleed in 2006.Het was de uitdrukkelijke wens van professor Kolff dat zijn as na zijn crematie wordt uitgestrooid in Kampen, de plaats waar zijn imposante carrière begon. Naar verwachting zal de asverspreiding in combinatie met een officiële herdenkingsceremonie ergens in het voorjaar plaatsvinden.'The main aim of my endeavours has been, and still is, to restore people to an enjoyable existence. If it is not enjoyable, it should not be done.' - W.J. Kolff 1911-2009 -