Zomaar Italië
Eigenlijk komt het allemaal door een zoon die verliefd werd op een Italiaanse Schone. Dat gebeurde ongeveer een jaar of twaalf geleden. Nu, oktober 2009, wonen wij inmiddels al 5 jaar in Italie op een landgoed van 7 ha. in een prachtige, opnieuw opgebouwde boerderij uit de 17e eeuw en bestieren we daarin een B&B (3 kamers) en een Appartement, en daarbuiten een fraai zwembad, waarbij niet wij centraal staan maar wel onze gasten.
U begrijpt dat dit allemaal niet vanzelf is gegaan, daarvoor hebben de TV-programma’s “Het Roer Om”, “Ik Vertrek” en “De Italiaanse Droom” u de benodigde informatie vooraf gegeven.
Zoals gezegd kreeg onze zoon kennis aan een mooie en naar later bleek ook lieve Italiaanse en tot dan waren wij nog nimmer, op een weekje Rome na, in Italie op vakantie geweest en kenden we het land dus niet. Maar we waren er ook niet in geinteresseerd! Natuurlijk aten we wel eens een bordje spaghetti of macaroni, maar zelfs voor een Pizza liepen we niet warm.
Maar goed, als er een zoon in Italie zit, want de liefde was wel zo serieus dat hij vertrok, kon het niet uitblijven dat er veel over Italie en Toscane, daar woonde hij, werd gesproken als hij weer eens “over” was. We moeten bekennen dat dit ons wel nieuwsgierig maakte, zeker nadat er dan bij ons thuis enkele gerechten werden bereid uit de Toscaanse keuken. Temeer wij zelf ook kookliefhebbers waren en nu nog zijn.Het kon dus niet uitblijven dat we eens uitgenodigd werden twee weekjes naar hen te komen, zij zouden ons Toscane laten zien waardoor onze mening, daar waren zij stellig van overtuigd, geheel zou veranderen. We kunnen hier kort over zijn: we zijn er twee weken geweest, hebben vele “highlights” gezien, genoten van de Toscaanse cultuur en keuken en waren OM!Je kunt dan zo gek niet zijn of je ziet jezelf te zijner tijd in Toscane. En dat moment kwam voor ons eigenlijk vroeg doordat ik (John) op 59 jarige leeftijd mocht stoppen met de bezigheden tot dan toe en Lia ook wel zin had in een plek met wat meer zon dan in Nederland.
In zo’n keuze speelt wel een rol dat we dan onze tweede zoon achter zouden moeten laten, om nog maar niet te spreken van de rest van onze families. Uiteindelijk namen we de beslissing om er voor te gaan.Wat doe je dan? Je zoekt een huis en omdat we ons nog jong waanden en dat feitelijk ook waren wilden we wel iets dat groot genoeg zou zijn er tevens nog wat gasten in te ontvangen. Maar ook moesten we nog zien onze mooie woning in Nederland te verkopen. Het zat ons allemaal mee: het huis konden we voor een prima prijs en ook nog op tijd verkopen zodat we wisten wat ons budget zou zijn. Wederom met hulp van zoonlief is het zoeken naar een mooie plek gelukt en zo wonen wij nu op een landgoed even buiten het dorpje Montefoscoli, genaamd Podere Sant’Antonio.
Midden in Toscane in de provincie Pisa. Een bijzonder mooie uitvalsbasis voor een bezoek aan omliggende culturele hoogtepunten zoals Lucca, Pisa, San Gimignano, Volterra, Siena en Firenze. Natuurlijk is niet alles zonder slag of stoot gegaan, ook wij hadden te maken met problematiek rond de electriciteitsvoorziening, de bouw van het zwembad, het aanleggen van een goed berijdbare weg vanaf de verharde weg naar ons huis en papieren rompslomp. Maar het huis was nieuw, wij waren na de verbouwing de eerste bewoners en hoefden het slechts in te richten.Wij hebben onszelf niet gecommiteerd aan te korte deadlijnen. Het jaar 2005 hebben we gebruikt voor het inrichten van onze eigen woonruimte, de kamers en het appartement, het graven en van een mooi omringend grasveld voorzien van een zwembad, het bouwen van overdekte terrassen en het laten vervaardigen van een mooie website.
Wel hebben we vanuit onze kennissenkring enkele proefgasten ontvangen. Een belangrijk gegeven was natuurlijk ook onze “inburgering”. Wij hebben bij veel arbeid in en rond het huis gebruik gemaakt van de lokale vakmensen en we zijn regelmatig in het dorp te vinden. Het is klein en vergrijsd, maar daardoor is het niet minder gezellig. Een paar keer per jaar zijn er leuke dorps(eet)feesten en daar zijn wij altijd, vaak ook met onze gasten, bij aanwezig. En sinds we met onze Italiaans/Nederlandse kleinkinderen door het dorp wandelen worden we door iedereen aangeklampt en mogen we de “complimenti” in ontvangst nemen.
Ja, het is goed toeven in Montefoscoli op Podere Sant’Antonio. Ons gastenboek staat vol met leuke berichten van de vele gasten die we tot op heden hebben mogen ontvangen en verzorgen. Mocht dit artikeltje aanleiding geven meer van ons te weten of wilt u er op reageren:
info@santantonio.nl of neem een kijkje op onze website: www.santantonio.nl .
Met vriendelijke groeten,
John en Lia ter Beek
Montefoscoli (PI), 12 oktober 2009.
