Singapore
Wonen in het buitenland! Dat stond al een tijdje op het verlanglijstje van Peter (32) en Sheila (32). Die wens kwam uit toen de werkgever van Peter besloot om hem uit te zenden naar Azië voor drie jaar. In maart dit jaar verruilden ze hun appartement in hartje Amsterdam voor een appartement op de 52e verdieping in Singapore.
Vooraf
Je neemt niet zomaar de beslissing om in het buitenland te gaan wonen, daar gaat heel wat aan vooraf. We hebben vaak gesproken over de mogelijkheden en voorkeuren. Via Peter zijn werk waren er mogelijkheden om uitgezonden te worden naar de VS, Azië of Australië. We hadden niet echt een voorkeur voor een bepaald land. Voor mij (Sheila) was wel de voorwaarde dat het een land moest zijn waar ik kon werken. In Nederland had ik een fijne baan en ik was best bereid om deze op te geven, maar dan wilde ik wel aan de slag kunnen in een nieuwe land. Daarnaast was er een tweede voorwaarde. Onze twee katten (Poes en Tijger) moesten mee. Het moest dus een land zijn waar twee lieve katten van 7 en 9 welkom waren.
Zomer 2008
In de zomer van 2008 kwam er schot in onze plannen om tijdelijk naar het buitenland te gaan. Peter zou in het najaar voor zijn werk naar het buitenland worden uitgezonden. Eerst voor drie maanden en als dat van beide kanten beviel dan voor een langere periode. Exacte datum of bestemming waren toen nog niet bekend. Waarschijnlijk zou het Hong Kong, Singapore of Sydney worden. Steden die stuk voor stuk in de smaak vielen en waar we al eens op vakantie waren geweest. Engels is de voertaal en ik zou in alledrie de steden mogen werken. Na een bezoekje aan de dierenarts en diverse internetsites was ook duidelijk dat onze katten welkom waren. In zowel Sydney als Singapore zouden ze 30 dagen in quarantaine moeten maar ze mochten mee. Maar niets was nog zeker. Alleen onze ouders en enkele goede vrienden vertelden we onze plannen van een eventueel vertrek uit Nederland. Op mijn werk hield ik het nog even stil. Er was immers nog geen definitieve beslissing gevallen.
Najaar 2008
Eind september zwaaide ik Peter uit op Schiphol. Hij vertrok voor drie maanden naar het oosten. Eerst naar Hong Kong dan Sydney en eindigend in Singapore. Vlak voor kerst zou hij weer naar Amsterdam komen. Voor hem een ongelooflijk avontuur. Voor mij een moeilijke tijd. Ik bleef achter in Nederland en was gewoon aan het werk. Doordat er nog steeds geen definitieve datum of bestemming was, kon ik mijn naderende vertrek bij mijn werkgever nog niet aankondigen. Dat viel me zwaar. Ik wilde graag open kaart spelen maar wilde ook mijn eigen kansen niet vergooien door nu al mijn baan op te zeggen. Misschien duurde het nog wel een half jaar of in het ergste geval ging het helemaal niet door! Uiteindelijk heb ik mijn manager ingelicht over mijn toekomstplannen en een eventueel vertrek in 2009. Hij reageerde gelukkig heel begripvol en in november heb ik mijn collega’s op de hoogte gebracht van mijn naderende afscheid. Peter en ik hadden via mail en telefoon veel contact. In november heb ik hem opgezocht in Sydney. Hij kon een weekje vrij krijgen en samen zijn we naar Vanuatu (eiland ten westen van Fiji) gevlogen om met z’n tweetjes vakantie te vieren. Even helemaal los van werk en emigratieperikelen. Daarna vertrok ik weer naar Amsterdam en hij vloog door naar Singapore voor het laatste gedeelte van zijn opdracht.
Begin 2009
Een nieuw jaar brak aan. Peter was inmiddels vlak voor kerst thuis gekomen. Met goed nieuws! Er was duidelijkheid over de bestemming. We zouden per 1 maart voor drie jaar naar Singapore vertrekken! Half januari is Peter naar Singapore vertrokken om alvast te beginnen aan zijn nieuwe baan. Ik had inmiddels mijn baan per 1 februari opgezegd. Ondanks dat ik altijd heb gezegd dat ik geen problemen zou hebben om mijn baan op te zeggen in Nederland, vielen de laatste werkdagen me zwaar. Dit was een definitief afscheid van mijn veelzijdige baan, mijn fijne collega’s waar ik de afgelopen jaren zoveel mee gedeeld heb en een goede werkgever waar ik positieve ontwikkelingen en kansen zag voor mijzelf. Maar het onbekende avontuur had toch een grotere aantrekkingskracht.
Februari 2009
Precies een dag na mijn laatste werkdag in Nederland vloog ik naar Singapore voor twee weken. Deze tijd hebben we benut om de stad te verkennen en te bepalen in welke wijk we wilden wonen. We waren er al eens eerder geweest maar dat was voor vakantie. Nu zouden we er echt gaan wonen. Samen met een makelaar zijn we woningen gaan bezichtigen. In totaal hebben wij acht appartementen gezien. Bij appartement nummer drie was het meteen raak! We waren er gelijk verliefd op en zagen ons er al helemaal wonen. Voor de zekerheid toch nog de overige appartementen bekeken maar in ons hoofd zat de hele tijd ons favoriete appartement. Diezelfde avond hebben we de knoop doorgehakt en de makelaar opdracht gegeven om ervoor te zorgen dit appartement per 1 maart van ons zou worden. Dat is gelukt! Vanaf 1 maart wonen we op de 52e verdieping van één van de grootste woontorens van Singapore. De verkenningsperiode in februari hebben we ook gebruikt om alvast water en electriciteit aan te vragen. Zelf ben ik die week langs geweest bij diverse headhunters en heb ik via internet wat online sollicitaties de deur uitgedaan. Een baan vinden in Singapore zou niet zo moeilijk zijn, dacht ik. Medio februari vlogen we met z’n tweeën terug naar Amsterdam om daar alle lopende zaken af te handelen. Uitschrijven bij de gemeente, de laatste inentingen halen bij de GGD, nog even langs de huis- en tandarts voor een laatste check-up en verder diverse instanties op de hoogte brengen dat je de komende drie jaar niet in het land bent. Een bezoekje brengen aan de belastingadviseur stond ook nog op het programma en koffers inpakken uiteraard. De laatste dagen in Nederland hebben we ook nog even goed van Amsterdam genoten. Toch 12 jaar met veel plezier in de hoofdstad gewoond. Genoten heb ik ook van het afscheid nemen van familie en vrienden. Dat klinkt heel raar. Het afscheid nemen van mijn werkzame leven vond ik zwaar en emotioneel maar het afscheid nemen van familie en vrienden was eerder gezellig te noemen. Het voelde in ieder geval niet als een afscheid, meer als een bijzonder feestje.
Maart 2009
Toen was eindelijk de dag daar dat we zouden vertrekken. Met vier koffers en de nodige handbagage vertrokken we naar Schiphol. Ons appartement in Singapore zou deels gemeubileerd zijn dus we hebben ervoor gekozen om geen meubels of overige spullen te verschepen. We zouden ter plekke wel één en ander aanschaffen, was de insteek. De laatste dagen in Nederland waren stressvol, hectisch en toch ook een tikkie emotioneel. Eenmaal in het vliegtuig viel alles van me af en heb ik als een blok geslapen. Terwijl ik anders nooit in vliegtuigen slaap. Na 13 uur vliegen haalde onze makelaar ons op van het vliegveld en reed ons naar onze nieuwe stek. Zenuwachtig liepen we naar binnen. Bij de bezichtiging in februari was het appartement leeg. De makelaar zou ervoor zorgen dat er meubels geplaatst zouden worden. Gelukkig hadden we een makelaar met smaak en opgelucht liepen we rond van kamer naar kamer. De Singaporese “NUON” had ook z’n werk goed gedaan want er was electriciteit en water. Dit was onze nieuwe thuis. In de maanden die vooraf gingen aan onze emigratie hebben we vaak tegen elkaar gezegd: “emigreren kun je leren”. Maar vlak na aankomst in Singapore hebben we vaak gezegd: “emigreren is net kamperen”. Je begint weer helemaal opnieuw. Nu is het zeker geen straf om te gaan winkelen voor spulletjes voor je huis. Maar wij hadden helemaal niets! Geen handdoeken, geen beddegoed, geen bestek, nee zelfs geen wc-papier. De eerste uren na aankomst stonden dan ook in het teken van: kopen, kopen, kopen!
De weken daarna
De eerste weken van emigratie zijn voornamelijk regelen, organiseren en aankopen doen. Het openen van een bankrekening is één van de eerste dingen die we gedaan hebben. Net zoals het regelen van een telefoon. Misschien het allerbelangrijkste was het aansluiten van internet! Maar soms heb je ook even genoeg van al dat geregel en geshop. Dan wil je even lekker op de bank zitten met een glaasje wijn en ontspannen. Helaas kom je er dan achter dat je vergeten bent een kurketrekker te kopen... Maar naast het regelen en inrichten is er ook tijd om te genieten en nieuwe mensen te ontmoeten. En proberen te beseffen dat het gelukt is dat we toch echt in het buitenland wonen. Ik heb heel vaak een “knijp me eens” momentje gehad de eerste weken omdat ik niet kon geloven dat het allemaal echt gebeurde.
Katten
De dag dat wij definitief naar Singapore vertrokken, zaten onze katten ook in het vliegtuig. Daar ging het nodige aan vooraf. In augustus 2008 zijn we begonnen met het “emigratieproof” maken van onze katten. Inentingen, doktersverklaringen, importvergunningen, quarantaine, speciale kennels, vliegtickets voor huisdieren; een hele nieuwe wereld ging voor mij open. Het is niet makkelijk om huisdieren mee te nemen, niet in de laatste plaats voor de dieren zelf, maar ik ben nog iedere dag blij we de beslissing hebben genomen om ze mee te nemen. Na aankomst op het vliegveld, reden wij door naar onze nieuwe stek maar Poes en Tijger werden overgebracht naar het quarantaine centrum. Daar hebben ze 30 dagen doorgebracht. Gelukkig mochten we vaak op bezoek. Eenmaal uit quarantaine liepen ze door het huis alsof er niets gebeurd is. Terwijl ze toch echt 11.000 kilometer van huis zijn.
Carriereswitch
In Nederland was ik werkzaam als relatiemanager collectieve pensioenverzekeringen bij Zwitserleven. Ik had gehoopt om in Singapore een vergelijkbare functie te vinden. Helaas is dat niet gelukt. De wereldwijde recessie treft de financiële sector hard. Er worden bij verzekeraars meer mensen ontslagen dan aangenomen. Noodgedwongen ben ik mijn pijlen op andere sectoren gaan richten. Met succes! Inmiddels werk ik als public relations manager bij United Relocations. Dit is een internationaal verhuisbedrijf dat tevens ook optreedt als makelaar voor emigranten die een woning in Singapore zoeken. Voor mij een mooie kans om mijn eigen ervaringen te delen met aspirant expats. Veel aankomende emigranten uit Nederland vinden het prettig om in de eigen taal te communiceren en door een Nederlands sprekend iemand rondgeleid te worden. Geeft vaak toch net dat beetje rust en vertrouwen in een hectische en stressvolle periode.
Toekomst
Wat de toekomst brengt? Voorlopig zitten we hier prima. We voelen ons helemaal thuis en kunnen niet geloven dat we er “pas” vier maanden wonen. Singapore is een heerlijke stad die niet snel verveelt. Inmiddels hebben we een fijne groep mensen om ons heen verzameld waar een vriendschappelijke band mee is. Niet alleen Nederlanders of expats maar ook met Singaporesen. We hebben allebei een baan waar we uitdaging in zien en missen helemaal niets uit Nederland. Reizen is onze grootste hobby en Singapore is een uitstekende plaats om de regio te verkennen. Ons idee was altijd om een periode in het buitenland te wonen en dan weer terug naar Nederland te gaan. Nu zijn alle opties open. Singapore is zo’n veelzijdige en leefbare stad dat ik het hier best langer dan drie jaar naar mijn zin kan hebben. Aan de andere kant; dit smaakt ook naar meer. Verhuizen naar Singapore en daar een nieuw bestaan opbouwen is een ervaring die ik best nog eens in een andere stad zou willen uitproberen. Ach, wie weet wat de toekomst brengt!
Voor vragen over emigreren naar Singapore, alsmede voor verhuizingen of woningen, kun je contact opnemen met Sheila Reneerkens via s.reneerkens@united-relo.com
