Emigreermagazine - GRATIS digitaal maandblad over emigratie en emigreren naar het buitenland. Al enige jaren een vertrouwd begrip in Nederland. (12 x per jaar)

Plannen en dromen voor het buitenland hadden Marinus en ik al langer.

Plannen en dromen voor het buitenland hadden Marinus en ik al langer. Of het nu reizen, wonen of zeilen was.... De grote aanstichter in dit geval was Walter, een goede vriend van Marinus.

Hij kocht begin 2006 na een behoorlijke jarenlange zoektocht een appartementje in Cala d'Or.Marinus was de eerste keer mee en samen kwamen ze erachter dat deze plaats wel aan alle wensen voldeed. Het werd meteen nog makkelijker gemaakt doordat ze een bekende uit Nederland tegenkwamen die daar een eigen restaurant had. Zo maakten ze al kennis met meerdere mensen en begon het zowaar al vertrouwd te voelen. Marinus kreeg prompt ook een baan aangeboden bij een Nederlands bedrijf. Hierna kon het niet lang uitblijven of ook ik moest dan maar eens voor het eerst in mijn leven naar Mallorca.Het eilandgevoel ben ik wel gewend, en dit eilandgevoel voelde naarmate we richting Cala d'Or reden in de huurauto nog beter.Het was niet te groot, overzichtelijk, niet te stads, rustiger dan andere plaatsen onderweg. Het welbekende "ons kent ons" gevoel enz. Ondanks dat er zatl toerisme is natuurlijk.

Na dit alles bleef het Mallorca verhaal maar in ons hoofd hangen,
Marinus is tussendoor nog vaker met Walter daar geweest en werd steeds enthousiaster.Onze laatste vakantie samen in oktober 2006 ging daarom dan ook natuurlijk naar Cala d'Or. Niet alleen hebben we vakantie gevierd maar ook redelijk serieus met makelaars gepraat en afgesproken..... En wat bleek? op een voormalig vakantieparkje die Marinus al vaker had bezocht i.v.m. huizen die daar te koop stonden, stond nu wel een heel geschikt huisje nog te koop. De eerste aanblik was voor mij al voldoende...de andere huizen die we al gezien hadden vielen qua gevoel in het niets met deze. En dat alles zowat op de één na laatste dag van de vakantie. Marinus is op de laatste ochtend weer naar de makelaar gegaan, zo serieus was het al voor ons aan het worden.Vrijdag de 13e oktober vlogen we terug naar Schiphol en een ongeluksdag was het zeker niet.....

Het heeft zowaar een huis opgeleverd.....
We zijn weer een stap verder! Gek hoor, het gaat allemaal zo snel met onze plannen en tot dusver loopt alles voorspoedig.Na de verkoop van Marinus zijn huis zochten we een huurwoning in Hilversum En dat was gelukt.Het huis heeft 3 slaapkamers en er zit zelfs nog een tuintje en een schuur bij. Dit alles vind je niet zo snel in Hilversum Maar de prijs is er dan ook wel naar... Voor een kippenhok met 1 slaapkamer moet je hier in deze stad ook al aardig wat geld neerleggen. Daar zijn we nu dus ook wel achter gekomen...

In verhouding met de ruimte en alles wat we er nu voor krijgen is het zeker voor Hilversumse begrippen dus niet verkeerd.
We kunnen het zelfs tijdelijk huren want vaak zie je bij dit soort woningen dat je het minstens voor een jaar moet huren.Het is al gemeubileerd wat het daardoor veel makkelijker maakt om nu al afstand te doen van de meeste van onze meubels en andere spullen.

We kunnen en willen straks tenslotte toch ook niet alles meeslepen naar Mallorca.
Mijn kat mag gelukkig ook mee naar Hilversum Er is zelfs een kattenluikje voor hem in de achterdeur. We kunnen straks heerlijk cappuccino drinken in het zonnetje in onze tuin. En we kunnen in dit huis en in de schuur ook nog genoeg dozen met spullen kwijt.Wat helemaal goed is: Marinus kan straks op de fiets naar zijn werk i.p.v. uren en uren in de files te staan voor zijn werk.....eindelijk!Kortom, we hebben er wel zin in.Vanaf 15 maart kan Marinus er al in.

Om praktische redenen blijf ik nog even in Zwolle.
Ik kan tot uiterlijk eind mei in mijn flatje blijven wonen maar ergens in april of mei zal ik dan wel naar Hilversum komen.   “We zijn weer een stap verder! Gek hoor, het gaat allemaal zo snel met onze plannen en tot dusver loopt alles voorspoedig”. Precies een week geleden ben ik verhuisd vanuit Zwolle naar Hilversum, dit alles ging prima en in een snel tempo. Pieter, Marinus en ik hebben 's avonds nog heerlijk gegeten in het centrum en natuurlijk ook lekker "geborreld" tot in de late uurtjes op de goede afloop... De verhuiswagen hadden we voor het hele weekend gehuurd dus de dag erna hebben Marinus en ik nog een paar meubels van mij naar zijn ouders gebracht, deze meubels gaan dan later nog mee naar Mallorca.  De afgelopen dagen moest ik helaas nog even in Zwolle zijn voor wat afspraken.Na donderdagnacht definitief voor het laatst in mijn flat geslapen te hebben heb ik gisteren dan eindelijk mijn huissleutels van Zwolle kunnen inleveren.Er woonde daar helemaal niemand meer dus ik had de complete flat voor mij alleen wat betekende dat ik ongestoord de hele avond muziek kon draaien, en dan ook hard natuurlijk!...   Maandag hebben we deze "nieuwe" aanwinst opgehaald die ons naar Mallorca gaat brengen met het meeste van al onze spullen.

Al maanden zaten we te denken hoe we de heenreis zouden gaan doen, de simpelste manier leek ons eerst natuurlijk een container vullen en dan met het vliegtuig naar Mallorca en daar de container opwachten. Allerlei offertes hebben we aangevraagd van internationale verhuizers. Maar ook van andere bedrijven die af en toe de mogelijkheid hebben om goederen te verschepen naar Mallorca enz...

Toch zaten we ook te denken aan het vervoer in de toekomst, op Mallorca willen we namelijk ook rijden al was het alleen maar om al het bouwmateriaal op te kunnen halen. Onze huidige auto is te klein om daarmee te kunnen gaan emigreren, door het aanschaffen van een andere grote auto/bus/vrachtwagen o.i.d. zou dat probleem worden opgelost. En dan konden we op de heenreis in Frankrijk ook nog wat bouwmarkten afgaan, want daar willen we ook nog het één en ander aanschaffen.  Marinus heeft de laatste tijd internet en omgeving afgespeurd naar een geschikte wagen en het is een Mercedes 407D geworden die van binnen is omgebouwd tot een eenvoudige kampeerbus. Zo slaan we straks 3 vliegen in 1 klap, we hebben nu een ruime wagen voor de emigratie en straks ook voor het aanschaffen van bouwmateriaal op Mallorca. En de visite kan hierin straks overnachten. En als alles ooit een beetje klaar is kunnen we gaan touren op Mallorca en/of in andere landen??Verder zien we de heenreis nu als een soort korte vakantie. Eenmaal ‘straks’ weg uit Nederland zitten we namelijk niet met een bepaalde datum dat we op Mallorca moeten zijn.

De laatste loodjes wegen het zwaarst?
Nou, eerder de inhoud van de bus!Daar zijn we toch echt de afgelopen dagen wel achter gekomen... Tijdens het inladen hadden we de dozen en spullen gewogen en al snel zaten we boven het maximum laadvermogen. Dat was flink balen. Dit betekende dat er nog meer spullen naar Marinus zijn ouders moesten worden gebracht. Er is nu dus nog wat ruimte over in de bus, alleen kunnen we eigenlijk geen kilo meer meenemen. Maar ja... moeten we o.a. ook maar geen gloednieuw 6 pits-fornuis meenemen met bijbehorende zaken à 250 kilo!

Als we onderweg (weeg)controle krijgen moet ik er maar snel vandoor op mijn mountainbike en 2 bananendozen op mijn rug, dat scheelt weer wat kilo's!
“Dan pikt Marinus mij een paar kilometer verder maar weer op..”.Dat de bus groot genoeg is voor spullen weten we nu zeker. Maar hoe groter de bus hoe minder laadvermogen... Maar we hebben straks dus wel een ideale ruimte voor de toekomstige kampeer-uitstapjes.

De reis zal een paar dagen in beslag nemen, onderweg willen we ook nog langs een kennis van Marinus die in Frankrijk een eigen pension heeft. Zodra we onderweg meer duidelijkheid krijgen wanneer we precies in Barcelona kunnen zijn gaan we de boot boeken. Het is trouwens nog de vraag of er meteen plek voor ons aan boord is want we zitten natuurlijk wel in de drukke vakantietijd.De boot zal daar vertrekken om 23.00 uur, waarna we aankomen op Palma de Mallorca om 07.00 uur, als we meteen doorrijden kunnen we al tegen 08.30 uur bij ons huisje zijn?! Lekker laat een berichtje = op zijn Spaans…mañana, mañana… Maar donderdag 9 augustus zijn we dan goed aangekomen op Mallorca. Heerlijk! Onderweg hebben we het rustig aan gedaan en stonden we op diverse leuke en mindere leuke campings in Frankrijk en Spanje. De bus reed prima. Al kon je duidelijk het teveel aan gewicht voelen. Met name in bergachtig gebied. We reden dan met bijvoorbeeld 40 km p/u een helling op….toch tijdens de reis nog wel 3 kozijnen gekocht, ondanks het extra gewicht. De bus zat flink vol en het was dan ook elke dag een gepuzzel met bewegen/lopen van voor naar achter en het slapen in de bus. De kat heeft zich trouwens onderweg in alle opzichten voorbeeldig gedragen en is niet super angstig geweest. Wel zag je dat hij het soms erg warm had. ’s-Nachts was hij helaas erg wakker en aan het zegmaar aan het rondspoken rondom en op onze hoofden.

Door autopech kwamen we vrij laat bij Dik en Karin aan die een prachtig bed and breakfast/pension in Frankrijk (Dordogne) bezitten. Daar hebben we heerlijke wijn gedronken en ook heerlijk gegeten Ook zijn we in Calella geweest waar Anne en Saskia op dat moment waren. Gek moment om hun daar zo aan te zien komen lopen. We zijn lekker twee keer uit eten geweest. Verder zijn we nog in Sant Pere Pescador geweest, bij Erik en Saskia die daar op de camping zaten en waar we bij hun nog een barbecue hadden, daar raakte ik verliefd op hun ligstoelen, echt geweldige luie stoelen!, zoiets wil ik voor hier op de veranda ook wel aanschaffen. We kwamen trouwens nog een dag later aan op Mallorca dan eerst de bedoeling was. Tijdens de telefonische reservering van de boot is nooit verteld dat we vooraf moesten betalen. Toen we bij het loket van rederij Iscomar in Barcelona aankwamen bleek dus de boeking geannuleerd te zijn. Wel balen maar we hoorden het gelukkig nog vroeg genoeg om in de omgeving van Barcelona nog een camping te zoeken. De boot vertrok de volgende dag om 23.00 uur. En rond 6.30 uur kwamen we zo’n beetje op Mallorca aan. We hebben nauwelijks geslapen aan boord. Ondanks de oordopjes. We hadden “slaapstoelen” maar dan tussen c.a. 100 andere mensen. Natuurlijk zaten er snurkers tussen. De grootste snurker was toch wel een Spaanse dove man die al in het begin van de avond met gebaren en rare geluiden uit zijn keel sprak. Hij hoorde dat zelf niet, maar wij wel!…. Verder zat er een jongen schuin achter ons waar ook uit alle gaten wel gesnurk leek te komen… Rond 04.30 uur bleek de bar aan boord weer open te gaan. Van ellende zijn we maar vast koffie gaan drinken.

Erg raar om van boord te rijden met het besef van “goh, we gaan naar huis”.
Bij aankomst in ons Flintstone-huisje in Cala d’Or was het toch wel even spannend. Hoe zou het er allemaal uit zien? En, tsja in de afgelopen maanden zijn er nog veel meer stof, zand, spinnen, pissebedden, mieren en dennennaalden bijgekomen… Maar er lag ook een welkomst-kaartje van Walter.

Dezelfde dag al zijn we aan het vegen en poetsen geraakt wat de aanblik van zowel binnen als buiten al beter maakte. In de dagen daarna o.a. de kranen, toiletten en douche weer beter werkend gekregen. De al lichtelijk smeulende bedrading van de boiler en de stopcontacten hebben we ook weer gemaakt. Tevens hebben we de schuifdeur op de veranda weer passend gekregen. Allerlei klusjes die Marinus gelukkig zo kon oplossen.
De mooie bougainville (o.i.d.) voor het huis leek dood te zijn maar al na een paar dagen water geven leefde de boom gelukkig weer op. De eerste paarse bloemetjes zitten er alweer aan. De eerste dag hier hebben we al kennis gemaakt met Jaakje waarvan we al wisten dat zij hier ook op het park woont. Verder die dag ook al aan de koffie gezeten bij Stan en Monica. Dit zijn de overburen aan de andere kant van de weg. Het is inderdaad hier net een klein dorpje, ze houden ons en elkaar goed in de gaten. Dus nieuwelingen vallen snel op. De Zweedse buren blijken hier maar 1 maand per jaar te zitten. Daar hebben we dus weinig last van. De Spaanse buren spreken ook erg goed Engels dus dat is wel handig. De andere Spaanse achterburen zijn een ander slag mensen daar zullen we wel niet zoveel mee te maken krijgen. Behalve dan met hun dochtertje en hun hond. Die lopen geregeld en soms tot vervelends toe hier in en om het huis waar de kat nog wel wat aan moet wennen. Het lijkt ideaal om Spaans van zo’n kind van 6 jaar te leren denk je dan. Maar, dat valt niet mee. Ze spreekt toch een beetje typisch “waarschijnlijk Mallorqiens” of Catalaans i.p.v. Spaans. Ook zijn we druk bezig om de afbladderende verf buiten te verwijderen. En wat er -wat verf betreft nog goed op lijkt te zitten- valt er bij aanraking soms zo af. Dat is trouwens bij elk huis hier op het park, de (oudere) verf hecht zich niet goed genoeg doordat bij de bouw cement gemixed is met zout water. Maar goed, toch zal het al weer erg mooi lijken met een nieuwe lik witte verf. Dat zijn wel een beetje de regels van Cala d’Or. Dat je de huizen wit schildert.

Verder bevalt het ons hier nog steeds prima en genieten elke keer weer van het mooie weer, we vinden het niet te warm…dat zal toch nog door de zeewind komen en in huis missen we ook de airco niet…ook al is het 25 graden in huis, je went snel aan de temperatuur. Ik denk dus dat ik nooit meer terug naar Nederland kan, als ras-echte koukleum zit ik hier namelijk wel goed!

EmigreerMagazine.nl

Onafhankelijk medium over Emigratie

Plannen en dromen voor het buitenland hadden Marinus en ik al langer.