EmigreerMagazine.nl

Isla de La Palma, Casa de Buceo

Isla de la Palma, Casa de Buceo.

Wij, en wij zijn Joost Claassen en Nanneke Boers, zijn in januari 2008 geemigreerd naar Isla de la Palma. Dat is het meest noordwestelijke eiland van de 7 Canarische eilanden. Isla de la Palma, ook wel bekend als La Palma, La Isla Bonita of La Isla Verde.


De eerste keer dat we op vakantie waren op La Palma (in november 2002) voelden we ons al meteen thuis. Dit was een eiland waar we vaker heen wilden. Joost heeft 3 kinderen en die zijn ook meegegaan naar La Palma op zomervakantie en vonden het helemaal geweldig. In die eerste vakantie is het eerste zaadje dus eigenlijk al geplant. Vanaf dat moment was het elk jaar naar La Palma. Daarnaast hadden we een hele grote passie: duiken! Voor ons lag het al snel vast dat we uiteindelijk duikinstructeur zouden worden en er ooit wel iets mee zouden willen doen. Na vele jaren duiken, duikopleidingen volgen, ons gewone werk doen werden onze plannen steeds concreter.Een duikschool dus, maar waar?
La Palma was altijd al een optie omdat het een fantastische vakantiebestemming is. Maar is zo’n klein eiland ook een goede plek om te wonen, een bedrijf te beginnen, een leven op te bouwen. Vakantie vieren is tenslotte iets anders dan er daadwerkelijk wonen en werken.Veel voors en weinig tegens bleven er uiteindelijk over om naar La Palma te gaan. Voordeel voor ons was de relatief korte afstand tot Nederland en het feit dat we binnen Europa zouden blijven. Dat had vooral voordelen m.b.t. vestigen, werkvergunningen etc. Dan merk je concreet dat een Europese Unie zeker zijn voordelen heeft. Toen begonnen de voorbereidingen pas echt. De eerste stap is je te bedenken wanneer je wilt gaan en wat je dan allemaal moet doen. Baan opzeggen, maar ook weer niet te snel. Huis verkopen, maar wel voor een goede prijs. Ondernemingsplan schrijven. Financiering rond zien te krijgen. Tickets boeken. Maar ja, wanneer vlieg je?

Er kwam dus heel wat bij kijken en na een jaar van voorbereiding stond augustus 2007 op de kalender als vertrekdatum. Zo’n datum komt echter sneller in de buurt dan je verwacht en daarom hebben we uiteindelijk ons vertrek met een half jaar uitgesteld.Voor ons vertrek hebben we veel beslissingen genomen en de tijd genomen om ze allemaal goed te overwegen. Daarnaast hebben we met heel veel mensen gesproken en onze oren altijd open gehouden voor adviezen. We hadden een heel duidelijk doel voor ogen en wilden deze niet met illusies en dromen verwarren. Geen dromen dus en geen roze bril maar een zakelijk blik op het opzetten van een bedrijf in het buitenland.

Daarnaast moesten we behoorlijk investeren in duikmaterialen. Deze moesten absoluut goed zijn, tenminste 5 jaar mee kunnen gaan en natuurlijk niet te duur zijn. Voor je het weet ben je een half jaar verder en heb je een weloverwogen besluit op tafel liggen. Voorbereiden en plannen dus. We zijn er zeker twee jaar mee bezig geweest en uiteindelijk kom je tot concrete acties: inboedel en duikmaterialen verschepen, huis verkopen, baan opzeggen, huisvesting op La Palma regelen. Je stapt in een rijdende sneltrein, een hoge snelheidstrein want vanaf dat moment kom je in een roes, een flow en schiet het leven aan je voorbij en sta je, voordat het weet , op Schiphol met twee tassen, twee katten en familie en vrienden die je zult achterlaten.

Eenmaal aangekomen op La Palma konden we meteen de vruchten plukken van onze voorbereidingen: onze tijdelijke auto stond klaar, we konden zo ons huis in, het huurcontract was de volgende dag geregeld en een week later ook de inschrijving in de gemeente. Het regelen van onze NIE-nummers was bijna een formaliteit en dan heb je alle papieren om verder te kunnen. Een mobieltje aanschaffen, een auto kopen, een pand zoeken, internet regelen etc. We wisten precies wat we nodig hadden, waar we moesten zijn en waren zeer voortvarend. Alles liep op rolletjes! De enige smet op het succesverhaal was onze verhuizer die veel had beloofd maar niets nakwam. Met een flinke vertraging waren na 6 weken onze spullen ook op La Palma en konden we onze dozen uitpakken.

De eerste weken is het eigenlijk toch vakantie vieren, lekker in de zon, op het strand, rondkijken naar een geschikt pand, een auto zoeken. We hadden een financiele buffer en werden dus niet meteen geconfronteerd met geldproblemen of met de druk om snel werk te zoeken om te kunnen overleven. Met het vinden van ons bedrijfspand maakten we eigenlijk de echte start van onze onderneming en kom je terecht in de Spaanse bureaucratie. Door onverwachte wendingen, door onbekendheid met het systeem, het omgaan met afspraken en de taalbarriere wordt je danig op de proef gesteld. Er zijn altijd wel notarissen, advocaten, gestors en ambtenaren die allemaal iets anders willen, een nieuw formulier van je verwachten waardoor je genoodzaakt bent erg flexibel te zijn en veel geduld te hebben. Het is echt stapje voor stapje. Het ene papier brengt je weer dichterbij een ander formulier en uiteindelijk kom zo je bij je einddoel. Zit je eenmaal in dat ritme en kun je je eigen gejaagdheid aan de kant zetten, dan is het allemaal prima te regelen.

Naast het regelen van al het papierwerk kom je erachter dat afleiding nodig hebt dus zijn we allebei gaan werken, konden veel vrije tijd vullen met duiken, konden we in de tussentijd ons pand inrichten en, zeer belangrijk, aan ons Spaans werken. We kwamen hier met minimale kennis van Spaans maar hebben - door het gewoon te doen - alles kunnen regelen in het Spaans, soms met een beetje hulp. Door hier te werken en de wonen gaat het Spaans leren zeer snel!

En hoe is het nu, zo’n 15 maanden na vertrek? Het duikcentrum is open sinds begin 2009 en we kunnen al onze dagen vullen met duiken of in het duikcentrum bezig zijn.  Het is af en toe lastig om je te realiseren dat je eigenlijk op een heel mooi eiland zit. Je komt, eigenlijk net als in Nederland, makkelijk in de sleur terecht. Na een dag werken zitten we ook vaak samen gewoon op de bank, televisie kijken. En we gaan we niet zo vaak op pad omdat we gewoon moe zijn van de lange dagen werken.

We kiezen er wel heel bewust voor om er met volle teugen van genieten van ons leven hier, je weet maar nooit hoe lang het duurt. We zijn inmiddels tweemaal verhuisd en hebben een mooie plek gevonden om voor langere tijd te wonen. We voelen ons op La Palma echt thuis. Ook als het duikcentrum niet van de grond komt stappen we over op Plan B en als dat niet lukt op Plan C. We zien nog altijd veel mogelijkheden hier en we willen er absoluut blijven! Wat wij als zeer belangrijk hebben ervaren is dat alles wat we hier tot stand hebben gebracht, samen hebben gedaan. Alles is op basis van 100% vertrouwen in elkaar en het einddoel. Hier op zo’n relatief klein eiland doe je alles samen en ben 24 uur per dag, 7 dagen per week volledig op elkaar aangewezen. Geen vrienden en geen sociaal vangnet om je op te vangen als het even minder gaat. Kennissen hebben of vrienden hier hebben, dat komt nu pas, na 1,5 jaar hier leven en dan nog mondjesmaat.

Heel bewust hebben we het nooit over het ‘onze droom realiseren’, maar willen we domweg hier een goed duikcentrum runnen op een van de mooiste eilanden ter wereld. Echter, we worden steeds vaker wakker en knijpen we in elkaars armen om te weten of het echt allemaal waar is. Elke dag duiken in de blauwe oceaan, zonnetje erbij en heel veel mensen leren kennen. Eigenlijk elke dag verplicht genieten!  Een bezoek naar La Palma is zeker de moeite waard. Overweldigende natuur, geen massa-toersime en een prachtige oceaan om in te duiken. Verwar La Palma niet met Las Palmas op Gran Canaria en ook niet met Palma de Mallorca. Je zult niet de eerste zijn met een ticket naar Las Palmas i.p.v. La Palma. Meer informatie: www.casadebuceo.com en voor algemene informatie http://lapalma.startpagina.nl