Emigreermagazine - GRATIS digitaal maandblad over emigratie en emigreren naar het buitenland. Al enige jaren een vertrouwd begrip in Nederland. (12 x per jaar)

In den vreemde

In den vreemde.

Terugkomend van weer een dag werken, voor de baas, keken we elkaar aan en hadden we dezelfde vraag : blijven we dit nog ruim 20 jaar zo doen ? We waren al weer 3 maanden thuis van onze wereldreis (www.travel4us.nl) en konden niet meer aan de 8-5 baan wennen. Waar is die vrijheid ? Tijdens het reizen stonden we al open voor werk in welk land dan ook, maar het kwam niet op ons pad en dus moesten we thuis zelf andere paden gaan bewandelen. Het meest bekende pad is dan GOOGLE en dat werd dan ook mijn favoriete tijdsbesteding.

Toen we nog in de wieg lagen vertoefden we bijna elke vakantie op een camping, dus de eerste gedachte was vrij logisch. Thuis zit je te bepraten wat je dan zou willen en in welk land. Maar door onze gemeenschappelijk interesse in Frankrijk, beiden beheersen we de taal goed genoeg en, ook minstens zo belangrijk, als er echt iets is met, in of bij de familie stap je in de auto en ben je in een dag thuis. Via Google kom je dan de meest uiteenlopende sites tegen en 1 van de eersten was een site waar allemaal campings op te koop werden aangeboden oplopend in vraagprijs. Uiteraard ga je dan bij de goedkoopste kijken en al snel blijkt dat je die campings niet wilt. Het kip met het gouden ei moest het natuurlijk worden en dat gingen we dus zoeken.

September 2005 gingen we voor het eerst naar Frankrijk. Een camping kijken. De plek was helemaal niets voor ons en de camping eigenlijk nog minder. Een meer dat in juli en augustus leeg liep in plaats van vol, een grijs stadje zonder bakker! We kwamen met een vreselijke kater thuis. We wisten wat voor een camping we wilden, maar al snel kwamen we er achter dat die niet te betalen was in Zuid Frankrijk en zo kwamen we bij de andere optie om ons in Frankrijk te gaan vestigen : een eigen Chambres d’Hôtes (CdH) met of zonder appartementen en/of een kleine camping. We gingen verder met ons onderzoek en begonnen diverse CdH’s aan te schrijven met de bekende vragen hoe ze die hadden gekocht, verzekeringen, kan je er van leven enz. Eén ding werd ons al snel duidelijk, de plek moest goed zijn en de omgeving moest meteen “goed voelen”.

Dat hadden we met die 1^e camping natuurlijk al ervaren en dus werden er geen concessies meer gedaan. Wanneer 1 van ons beiden iets niet goed (genoeg) vond, plek of huis, dan vertrokken we direct weer. Gezien de aard van de business wilden we ook de winkels en andere voorzieningen dichtbij hebben, maar toch zeker ook de rust aan je gasten kunnen bieden. In maart 2006 kregen we, na weer een bezoek aan Frankrijk, een mailtje van 1 van de Nederlanders met wie we al e-mail contact hadden. Hun boerderij werd te koop gezet en ze vroegen of wij al iets gevonden hadden ? We zaten met open mond naar ons beeldscherm te kijken en konden het niet geloven………..en niet betalen, dachten we, totdat de vraagprijs gemaild werd. Telefoon gepakt, afspraak gemaakt en op koninginnedag 2006 stonden we daar in de tuin en keken onze ogen uit.

Twee fantastische appartementen (kamers) met een tuinhuisje als woonkamer en een zelfstandig (boerderij)appartement, een zwembad in de tuin EN een camping van 2000 m2, 3 geitjes in de wei en kippen die ook nog eieren leggen. Na ook het dorp te hebben bezocht was het duidelijk. C’est ca J. Weer thuis aangekomen moest er nog heel veel gebeuren met als eerste “ons huis verkopen”. Om een franse hypotheek te krijgen moet je aantoonbaar het restant van het geld hebben, dus niet in de vorm van overwaarde, maar in de vorm van geld op je bankrekening. Het huis werd te koop gezet voor een bepaalde prijs en onze buren zeiden nog : nou, je hebt er maar 1 nodig die het wil kopen. Die ene was de eerste die belde en na 8 dagen was ons huis verkocht. en voor bijna de vraagprijs.

Dan heb je nog een verhuizer nodig, opslag voor onze inboedel want wij moesten 3 maanden eerder ons huis uit dan dat we er in Frankrijk weer in konden. Appartementje voor 3 maanden gezocht en nog gewerkt tot 1 december. Uiteraard een afscheidsfeestje, nou ja, feest en weer een week later, 17 december 2006, vertrokken we naar Saint Germain de Confolens in de Charente. Een jaar geleden hadden we nog nooit van de Charente gehoord en nu reden we met onze boedelbak naar de Charente, naar ons nieuwe (t)huis. Wat gaan we in hemelsnaam ondernemen ? Wat zouden we gaan missen ? Wat gaat ons verrijken ? Ik, Arthur, zal op zeker het schaatsen op de pas overdekte baan en de triathlon gaan missen, naast de familie en vrienden. Caroline de snelle sociale contacten en haar aerobics, even uit eten en gewoon een bakkie bij je vrienden doen. Nou ja, we zouden het wel zien. Je kunt tenslotte maar beter spijt hebben van dingen die je hebt gedaan dan van dingen die je niet hebt gedaan.

We kregen de tip dat we onze oude kleding moesten bewaren want daarmee waren we hier de mode nog ver vooruit. Echte leuke kledingwinkels kennen ze ook niet “en campagne”, laat staan een HEMA J al hoewel die er nu ook al weer in Parijs is. De warme grote stroopwafel op zaterdag op de grote markt, of lekker even een sateh-tje eten op de markt. Ook liggen onze skates ons hier werkeloos vanuit de kast aan te staren met de brandende vraag op de wielen : wanneer gaan we weer ? Hier is werkelijk geen meter vlak en ook zou het veel te hard gaan, afgezien van de staat van het asfalt op de diverse D-weggetjes en dat terwijl we vanaf de eerste uitvoering hebben meegewerkt aan en meegereden in de Haarlem Nightskate. Ondertussen zitten we hier alweer bijna 3 jaar.

De eerste 2 seizoenen zitten er op en we hebben bijna alle extremen meegemaakt. Een windhoos die ons huis net mistte, 60 cm sneeuw terwijl het hier niet hoort te sneeuwen, het water in de woonkamer door extreme regen en als klap op de vuurpijl ook nog eens de allerslechtste zomer die je je maar kunt voorstellen. De fransen hier zeggen dat het in 60 jaar niet zo slecht is geweest. Gelukkig hebben we het hoofd boven water kunnen houden en zoals mijn (schoon)vader al zei : Als je dit overleeft, overleef je elk seizoen. In het 1^e jaar hebben we wandel en fietsarrangementen gemaakt, de website sterk uitgebreid en gewerkt aan de “google-ranking”.

De eerste wandelaars en fietsers hebben we al mogen ontvangen, er zijn hier tenslotte in de directe omgeving meer wandel en fietsroutes dan dat iemand vakantiedagen heeft. Ikzelf, Arthur, ben een duursporter pur sang en ga graag mee op ontdekkingsreis met de ATB, de VTT zoals ze hier zeggen. Caroline is meer dan een goede kok en heeft zelfs een journaliste van Wining & Dining versteld doen staan met haar versie van de Magret de Canard. Ons zwembad hebben we samen met een aannemer volledig gerenoveerd en is nu werkelijk een plaatje. Maar we zijn er nog niet. Met behoud van alle charmes van de oude boerderij willen we het geheel verder verfraaien en, als de financiën het toelaten, uitbreiden met nog 1 appartement.

IN 2009 hebben we nieuw sanitair op de camping gebouwd, een parkeerplaats aangelegd en een volledig nieuwe entree voor de camping gemaakt. De franse bureaucratie valt achteraf best mee als je gewoon doet wat ze zeggen/vragen. Ook hier moeten vergunningen worden aangevraagd en moet je huis weer aan van alles en nog wat voldoen voordat je überhaupt mag gaan verbouwen. Maar emigreren binnen de EU valt echt reuze mee. We hebben een 1-mans zaak laten oprichten en daarna ging alles vanzelf, afgezien van wat spelvouten in onze naam wat dan weer 6 weken duurt eer dat het hersteld is J

Waar wij ontzettend van kunnen genieten is de franse kneuterigheid als we het zo mogen noemen. Een wereldrecord omelet bakken in een dorp met nog geen 300 inwoners, geweldig toch. Op een zaterdagavond varken aan het spit en met het hele dorp aan een lange tafel in de Ruïne van het kasteel die verorberen met live accordeon muziek. Er werd geld opgehaald om de man te laten stoppen met spelen J. Eigenlijk moet je hier in de maanden januari en februari niet zijn. Stil, nat en koud. Wij hebben ons ook voorgenomen om dan een paar keer naar Nederland te rijden, familie bezoeken, genieten van de Hollandse keuken, de (overdekte L) ijsbaan en met vrienden de kroeg in. Maar het franse leven bevalt ons tot op heden zeer goed en vooral omdat de eerste doelstelling in ruime mate is gehaald : niet meer werken voor de baas en genieten van je eigen vrijheid en dan ook nog in zo’n fantastische omgeving.

A plusArthur et Caroline
www.lepetitmasdile.com

EmigreerMagazine.nl

Onafhankelijk medium over Emigratie

In den vreemde