Emigreermagazine - GRATIS digitaal maandblad over emigratie en emigreren naar het buitenland. Al enige jaren een vertrouwd begrip in Nederland. (12 x per jaar)

Emigreren is leuk!

Emigreren is leuk!

Tegenwoordig horen we het veel vaker. Het lijkt zelfs een beetje in de mode om je spullen te pakken, je huis te verkopen, Nederland te verlaten en te verhuizen naar een warm land. Er worden hele tv-programma´s gewijd aan stelletjes die een eigen bed & breakfast, kaartenwinkel of restaurant in populaire plaatsen aan de Mediterraanse kust willen beginnen.

Voor don Quijote, een taalreisbureau gespecialiseerd in Spaanse taalreizen, ben ik vaak aanwezig op Emigratiebeurzen. Tijdens gesprekken met deze toekomstige emigranten, die (soms al vergevorderde) plannen hebben om naar Spanje te emigreren, valt het mij steeds weer op dat het leren van de taal, Spaans in dit geval, helemaal geen prioriteit heeft.

Jammer genoeg komt er vaak van alles tussen. Eerst moet namelijk het nieuwe onderkomen klaar zijn, de school van de kinderen geregeld, een nieuwe baan gezocht, bedrijfje opgestart, verzekeringen, inschrijvingen, opzeggingen enz. Allemaal heel belangrijke zaken natuurlijk. En als er geëmigreerd gaat worden naar oorden als Denia, Calpe of Alicante lukt dat allemaal ook heel aardig zonder kennis van de Spaanse taal.

Deze populaire plaatsen, onder naar Spanje emigrerend Nederland, bieden makelaars kantoren, banken, hypotheekadviseurs, supermarkten en zelfs scholen, waar de voertaal Nederlands is. Een makkie dus. Maar wat nou als je het nét iets spannender maakt en je je gaat mengen onder de lokale Spaanse bevolking en je naar een Spaanse supermarkt moet, of naar een bank waar medewerkers alleen Spaans spreken? Of wat als je ergens gaat wonen waar in de verre omtrek geen andere Nederlanders wonen? Hoe ga je je dan redden? Ongeveer vijfentwintig jaar geleden woonde ik aan de Costa Brava. Dat is best een tijd geleden en toen was het ook aan deze Costa nog niet vanzelfsprekend dat bijvoorbeeld winkelpersoneel Engels danwel Nederlands sprak. En ik sprak geen Spaans. Bij de slager keek ik wat de mensen voor mij bestelden en als dat was wat ik ongeveer ook wilde vroeg ik hetzelfde. Toen heb ik me voorgenomen dat ik dat gewoon zelf moest kunnen.

Ik besloot me in te schrijven op een talenschool voor een cursus Spaans. En vanaf dat moment ging ik echt met sprongen vooruit. Een goede basis van de grammatica en heel veel praten, heeft er bij mij voor gezorgd dat mijn Spaans nu zo goed als vloeiend is. Ik ben dus een goed voorbeeld dat je een taal het beste leert in het land waar het gesproken wordt! Na mijn avontuur van 5 jaar aan de Costa Brava heb ik weer een hele tijd in Nederland gewoond. Maar Spanje bleef kriebelen en 5 maanden geleden zijn we, na een hele lange periode van voorbereiding, naar Galicia vertrokken. Nu woon ik in een prachtig dorpje op het platteland in de provincie Pontevedra. Geen Nederlanders hier, geen supermarkten met Nederlandse producten (helemaal geen supermarkten trouwens) en geen Nederlands sprekende docent op de nieuwe school van mijn zoontje.

Gelukkig!
Want het zou hier een stuk minder `Spaans´ zijn als dat er allemaal wel was. Inschrijven bij het gemeentehuis, bankrekening openen, verzekeringen afsluiten, voorstellen op de nieuwe school, kennismaken met buren…. dat kan ik gelukkig allemaal zelf doen, in het Spaans.Het is mij dan ook een raadsel hoe mensen dat regelen als ze weinig of helemaal geen Spaans spreken. Als je gaat emigreren, kun je in Nederland een hoop voorbereidend werk doen, of laten doen. Je zal veel kunnen regelen zonder ook maar één woord Spaans te spreken. Maar op een gegeven moment is het toch heel goed en fijn om zelf dingen te kunnen regelen, in het Spaans welteverstaan. En daar helpt een intensieve cursus Spaans in Spanje of Latijns-Amerika erg bij. Zo zie je maar, een goed begin is het halve werk. Nu kan ik bij de slager tenminste zeggen dat ik 1 ons jamon heb gevraagd en niet 1,5 ons.

Of tegen de medewerkster in het gemeentehuis zeggen dat ik even naar buiten moet om geld in de parkeermeter te doen. En op de school van mijn zoontje vertellen dat hij de kleuren in het Spaans écht weet, maar kleurenblind is. De eindeloze nieuwsuitzendingen omtrent de crisis en werkeloosheid kan ik feilloos volgen. Doordat ik de taal nu beheers, ben ik me hier veel sneller thuis gaan voelen en hebben de mensen me hier ook een stuk sneller geaccepteerd. Het zou natuurlijk heel goed kunnen dat ik later een Spaanse schoondochter krijg en het is een fijn vooruitzicht dat we dan met elkaar kunnen praten. Dat wil zeggen, als ze dan ook Spaans en niet alleen ´´Gallego´´, de nu officiële voertaal in Galicia, spreekt.

Want met alleen Spaans kun je niet meer overal in Spanje terecht.´´Catalá´´ in Catalunya, ´´Euskadi´´ in Baskenland, ´´Valenciano´´ in Valencia en ´´Gallego´´ in Galicia. Geen dialecten, maar officiële voertalen. En daar kun je je lelijk in vergissen. In Catalunya werd ik indertijd afgewezen voor een baantje als verkoopster omdat ik geen Catalaans kon schrijven. Dat ik het wel sprak, was van ondergeschikt belang. Gelukkig zijn de Catalanen wat minder fanatiek geworden in de afgelopen jaren. En waar de Catalanen minder fanatiek worden, beginnen de Gallegos juist wat fanatieker te worden.

En elke keer valt het me weer vies tegen dat ik soms mensen moet vragen dingen in het Gallego voor me te vertalen. Aan de andere kant laat het me wel weer inzien hoe belangrijk het is om de taal van je omgeving te kunnen spreken. Je de taal eigen maken, de plaatselijke gebruiken en de geschiedenis van de streek waar je woont leren kennen, dat zijn toch allemaal dingen die ook bij emigreren horen. Communicatie in de brede zin van het woord is toch het belangrijkst, waar je ook woont. Dat vinden wij Nederlanders zeker, wij verplichten sommige groepen niet-Nederlanders om eerst de Nederlandse taal te leren voordat ze in Nederland komen (mogen) wonen. Wij hebben zelfs het taalexamen, waarin je verplicht bent een goede basis van het Nederlands te hebben voor je je in Nederland komt vestigen. Misschien een ideetje voor de Spaanse staat?!

In een ander land een nieuw leven opbouwen is natuurlijk leuk, spannend en avontuurlijk. Maar het moet zeker niet geromantiseerd worden, want de emigratieweg kent vele hobbels en kuilen. Een goede voorbereiding scheelt het halve werk. En die andere helft? Dat gaat allemaal een stuk makkelijker als je de taal van het land spreekt! En ik? Ik ga me maar weer aanmelden bij een plaatselijke leraar voor weer een cursus. Een cursus Gallego deze keer. Zodat ik over een paar maanden mijn zoontje nog steeds kan verstaan en over een paar jaar gezellig kan kletsen met mijn schoondochter! Ben je van plan om in de toekomst naar Spanje of naar een Spaanstalig land in Latijns-Amerika te emigreren, vraag dan naar de mogelijkheden om de taal in het land zelf te leren.

Bianca van Kralingen
don Quijote
010-476 35 33
www.donquijote.nl
dqnl@donquijote.org

EmigreerMagazine.nl

Onafhankelijk medium over Emigratie

Emigreren is leuk!