EDITIE FEBRUARI 2012!! 
ONTVANG EMIGREER MAGAZINE VOORTAAN OOK IN JE MAILBOX !!

 

Internationale verhuisbedrijven

Adios Holanda Wereldverhuizers
Atlas Movers 
De Haan Removals
Derksen Verhuizingen
Dijkshoorn Euromovers
Hazeleger verhuisservice
Internationaal verhuizen
Jacobs Verhuizingen BV
Oranje Verhuizers 
Stealth-Verhuizingen
Stoof TopMovers
Tipker World Wide Movers

Vraag via deze bedrijven
uw verhuisofferte aan.

Uw link hier? 

Top 10
Top 10

Column Willeke, "Olijfolie zal nooit meer hetzelfde smaken"

 

Vijf jaar geleden, toen we nog in een appartement in Nederland woonden, hadden we nog geen idee hoe je een olijfboom moest snoeien. We hadden al wel het plan om een huis met grond in de bergen van Italië te kopen, waar we een camping wilden opzetten.In het jaar voor de aankoop van ons terrein huurden we in een olijfboomrijke omgeving een appartementje in Italië. Uiteraard gingen we kennis maken met de boeren om ons heen. Door veel vragen te stellen over het snoeien van deze bomen, dachten we het wel te leren. Maar eenmaal in het bezit van 80 eeuwenoude olijfbomen, zonk ons de moed in de schoenen.

Omdat het huis al 15 jaar onbewoond was, waren de bomen ook al die jaren niet gesnoeid. Al snel kwamen twee bejaarde boeren met zaag en geduld ons de kneepjes van het ‘snoeivak’ leren.Nu, twee jaar later, zijn we apetrots, als de groene flessen met ons eigen etiket gevuld worden met de goudkleurige olijfolie. De eeuwenoude olijfbomen hebben dit jaar goed hun best gedaan. Elk jaar is de oogst heel verschillend. De Italianen hebben hier allerlei bijgelovige redenen voor, maar wij zijn dit jaar heel tevreden.Begin november hebben we met hulp van Nederlandse vrienden de olijven in één week uit de bomen geharkt.

Vol enthousiasme waren vanwege het mooie weer de mouwen opgestroopt en de pijpen van de broeken geritst.De netten werden om de stammen gedrapeerd en daar waar het steil is met stokken omhoog gehouden. Dit zorgt ervoor dat de olijven, door de plukkers ‘zwarte knikkers’ genoemd, niet naar beneden kunnen rollen.Met kleine oranje harkjes zaten de ‘klimmers’ in de bomen de olijven eruit te harken. De onmogelijke hoge takken werden gesnoeid en vanaf de grond waren een paar plukkers bezig deze leeg te plukken. Een ander tikte met een lange stok inclusief harkje tegen de boom, net zolang totdat er geen olijf meer in de boom hing.

Toen het vangnet zich gevuld had met de olijven, kwamen alle hoofden bij elkaar om de blaadjes en takjes zoveel mogelijk te verwijderen.Een wedstrijd tussen de ploegen, namelijk welke ploeg de meeste volle kistjes had, maakte de stemming licht strijdig, maar aan het eind van de dag zijn alle kistjes geteld en werd de totale oogst bejubeld.Toen alle olijven geplukt waren, ging de tocht met z’n allen richting de ‘Frontolio’ (olijfpers). In de vochtige, naar olijfolie ruikende ruimte stonden kisten vol olijven te wachten op hun beurt.

De olijven werden op een band gelegd en door een luchtblazer ontdaan van de overgebleven takjes en blaadjes. Vervolgens vielen ze in een grote bak en werden alle met zorg geplukte olijven geplet door een grote molensteen. De pulp die hierdoor ontstond, werd laag voor laag op rieten matten gespoten tot een hoogte van ongeveer 1½ meter. Hierna gingen de matten richting de pers. Al snel sijpelde het goudgroene vocht door een trechter richting de olieketel. Dit is de bekende ‘eerste koude persing’.

De geur en kleur van de olijfolie maakte, dat we het proeven niet langer konden uitstellen. Een stuk echt Italiaans pizzabrood werd onder de olie gehouden en direct verorberd. Hierna zei één van de plukkers met een zucht: “vanaf nu zal olijfolie nooit meer hetzelfde smaken”.