EmigreerMagazine.nl

Column Tessy, Björnmyra

Björnmyra

Björnmyra is een gebouwtje dat midden in het bos staat en wat via diverse routes te bereiken is. het is het oude clubgebouw van een nog oudere skievereniging, die helaas ter ziele is. Maar gedurende de winter is Björnmyra elke zondag geopend van 10.00 uur tot 13.00 uur.Vele sportieve wandelaars weten de weg naar Björnmyra dan ook te vinden (zo'n 80 per dag) om even op te warmen, koffie met wat lekkers te  krijgen, gezellig een praatjepriet en eventueel een (zelf meegebracht) worstje te grillen op de vuurplaats buiten, om daarna hun wandeling te vervolgen. Het is een erg gezellige boel daar. De oude open haard knettert er vrolijk op los, kaarsen op de tafels en gastvrouwen , die elkaar proberen af te troeven met het lekkerste hemlaget,( zelfgemaakt) baksel.

Ook mijn dochter en ik zijn vrijwilligers , maar onze eerste shift verliep niet zonder horten en stoten. Om 8.00 uur vertrok ik op zondag uit Edane, mijn woonplaats. Eerst mijn dochter opgehaald en gewapend met een grote zak bullar  en echte Hollandse gevulde speculaas  gingen we op pad.Bij nader inzicht namen we de verkeerde weg en kwamen met mijn toch niet zo kleine jeep vast  te zitten in de sneeuwrand. Geen beweging meer in te krijgen. NIet getreurd, mijn dochter beschikt over een groot aantal kennissen en bekenden en er zou al snel iemand komen om ons vlot te trekken. Omdat we geen telefoonnummer hadden van de dames waarmee wij zouden werken bij Björnmyra om ze te berichten dat we wat later zouden komen, besloten we dat ik alvast te voet op weg zou gaan naar Björnmyra.

Ik dus op pad met de tas met lekkernijen. Na een flink eind lopen kwam ik een bordje tegen :rechtsaf slaan naar Björnmyra , zo rechtstreeks het bos in. Er waren al voetstappen in de sneeuw, dus die behoefde ik maar te volgen. Het was prachtig onderweg . De boomtakken hingen zwaar naar beneden vanwege de grote hoeveelheid sneeuw die zij moesten dragen en ik liep tot aan mijn knie-en in de sneeuw. Strak blauwe lucht, een zonnetje. Mijn liefje wat wil je nog meer!

Na veel geploeter door het bos hielden de voetstappen plotseling op (zeker van gedachten verandert) en stond ik midden in de rimboe...........verdwaald!!!! Ik keek naast mij op de grond en in de sneeuw  zag ik rond mij heen verse sporen van een ontzettend grote eland , zo te zien. Ook niet zo'n geweldig opbeurend idee........ en een beetje (erg) eng ook wel ! Ik ben maar hardop kerstliedjes gaan zingen, hoewel de kerst eigenlijk al voorbij was en nam me voor  welk wild dier  er op de lucht van de bullar en speculaas zou afkomen .(kan zijn: lynx, ree, eland, wolf , beer!) hij/zij mijn hele handel kon krijgen en ik zou het op een lopen zetten. Niet dat dat nou zo'n geweldig idee was, want een eland kan wel 50 km per uur gaan, helaas zal hij het dus van mij winnen. Maar ik vond het toch zelf een heel dappere gedachten van mijzelf.  

Wat is het toch heerlijk  dat er op zo'n moment mobiele telefoons bestaan. Ik belde mijn dochter en zij vroeg natuurlijk: waar ben je dan? Ja, dat is een goeie?!?!?! Ik besloot, na overleg met mijn dochter, om de voetstappen terug te zoeken en dezelfde weg weer terug te gaan en terug te lopen over de grote weg. Aldus!! Alleen hadden we allebei een andere richting voor ogen. Mijn dochter linksaf en ik rechtsaf. Na weer een uur zingend te hebben gelopen , kwam ik op een dood spoor. Je raadt het zeker al, weer helemaal terug.Om een lang verhaal kort te maken: na ongeveer 3 uur stapte ik , met mijn tong op mijn schoenen en 10 cm korter dan voorheen , in de auto bij mijn dochter en liet me vorstelijk naar Björnmyra rijden, waar ik hartelijk werd verwelkomt door de andere vrijwilligsters.

Nou ik hoef deze week in elk geval niet meer te gaan sporten. Het was niet erg druk bij Björnmyra , maar degenen die er waren hebben gesmuld, vooral van de Hollandse gevulde speculaas. Om 14.00 uur was ik weer veilig thuis . Moe en voldaan vroeg mijn mandje in.
En morgen..............................................begint er weer een nieuwe week.