EDITIE FEBRUARI 2012!! 
ONTVANG EMIGREER MAGAZINE VOORTAAN OOK IN JE MAILBOX !!

 

Internationale verhuisbedrijven

Adios Holanda Wereldverhuizers
Atlas Movers 
De Haan Removals
Derksen Verhuizingen
Dijkshoorn Euromovers
Hazeleger verhuisservice
Internationaal verhuizen
Jacobs Verhuizingen BV
Oranje Verhuizers 
Stealth-Verhuizingen
Stoof TopMovers
Tipker World Wide Movers

Vraag via deze bedrijven
uw verhuisofferte aan.

Uw link hier? 

Top 10
Top 10

Column Bart en Marcha, Aftellen

Na 2 maanden tegenwerking, discussies en frustraties hebben wij besloten om weer naar het natte Nederland terug te keren. Ondanks dat we het werken met de kinderen geweldig vonden, was de chaos er omheen te groot om op een goede manier ons werk te doen waar we voor gekomen waren.

Dus zo begon het aftellen, na het concert op 14 november zouden we vertrekken. De laatste twee weken voor het concert waren een aaneenschakeling van onvoorziene omstandigheden voornamelijk het bekende riedeltje: van mensen die niet op komen dagen tot het niet door kunnen gaan vanwege een picknick.
Zo goed en zo kwaad als het ging probeerde we de groepen voor te bereiden op het concert. Niet alleen de groepen, maar ook het conservatorium die op meerdere mails van onze kant niet reageerde, maar hun eigen weg gingen. Maar uiteindelijk werd het 14 november en was alles dan toch, zij het op Jordaanse manier, geregeld.’s Ochtends zijn we al vroeg op pad gegaan om alle instrumenten en andere benodigdheden bij elkaar te sprokkelen, waarnaar we naar de speciaal afgehuurde zaal konden gaan. Daar aangekomen ontdekten Bart en ik dat er tafels op het podium stonden, die in het marmer vastgeschroefd zaten, maar die we er wel af wilden hebben. Omar waarschuwde ons om nog even niets te zeggen, zodat hij als de manager weg is, de knecht kan omkopen om de tafels weg te halen. We hopen en bidden dat hij inderdaad een oplossing heeft, maar je voelt natuurlijk al aankomen dat hij nog geen tien minuten later naar ons toekwam dat het toch niet gaat lukken, verrassing?!

Afijn, het concert werd dus op hetzelfde level als het publiek gegeven, wat op zich geen probleem zou zijn. Ware het niet dat dit voor de kinderen een vrijbrief was om ongestoord, zonder enige hinder van een vermanende ouder, het concert te saboteren en op instrumenten te gaan spelen als het HEN uitkwam. Dus alle prachtig ingestudeerde groep acts werden een publieke aangelegenheid.
Ondertussen zat de directeur van het conservatorium de hele tijd naar ons te seinen dat we moesten opschieten, omdat hij weg wilde en liep ik in een typisch Jordaanse jurk die op alle mogelijke manieren in de weg zat. En om het feest compleet te maken waren de mannen achterin luidkeels aan het roepen en mee aan het klappen waardoor alles wat er gebeurde overstemd werd. Wij hebben ons de hele middag lang in het zweet gewerkt, wat ertoe heeft bijgedragen dat iedereen het geweldig vond.  Al met al een waardige afsluiter van alle chaotische lesdagen die we gehad hebben.

Nu terug in Nederland hebben we het voornamelijk koud! Maar we kunnen wel terugkijken op een mooie en vooral leerzame ervaring. Dit project dat zo alleen maar om geld draaide, bij alle partijen, was niet voor ons weggelegd omdat het niet paste bij ons moraal. Wij kwamen om kinderen te helpen, om ze weer plezier te laten maken en bij alles wat we ondernamen, hebben we tegenwerking ondervonden. Maar wie weet wacht er ergens een ander project op ons, waar we dit wel kunnen vinden!