Een klusbedrijf in Auvergne, Frankrijk
Wat doet een jong stel van nog geen 30 in zo’n klein verlaten dorp in Frankrijk?’ Dat was de eerste vraag die een journalist van het televisie programma Netwerk ons stelde.
Introductie
Wij, Jaap en Tamara Zwaan beide 29 jaar, komen uit Enkhuizen. Jaap heeft gewerkt in de landbouwmechanisatie en daarna als staalbouwer in de staalconstructie. Ik ben bedrijfskundig ingenieur en werkzaam geweest als projectleider voor een grote organisatie. Zo rond 2007 begonnen we een beetje de balans op te maken; De huizenprijzen stegen de pan uit, het reizen voor ons werk beviel ons steeds zwaarder en alles werd steeds haastiger en drukker. Willen we dat zo nog minimaal 40 jaar? Nee. Is een nieuwe start in Frankrijk, ons geliefde vakantieland, niet wat voor ons? Met die gedachte zijn we naar de Emigratiebeurs in Utrecht gegaan en hebben we goed om ons heen gekeken. We stuiten toen op een presentatie van de Auvergne waarin werd verteld dat daar een enorm tekort aan vakmensen is en dat de overheid startende ondernemers graag een handje helpt. Jaap zijn droom is om een eigen klussenbedrijf te starten en waarom niet in een omgeving die behoefte heeft aan vakmensen, met steun vanuit de overheid en waar rust en ruimte hoogtij vieren! Juist…
Franse Auvergne
We wilde graag in het zuiden van de Auvergne gaan wonen het liefst omringt door zoveel mogelijk bos. Omdat we de omgeving onvoldoende kennen en niet financieel onafhankelijk zijn hebben we besloten eerst te gaan huren. We zijn nog jong dus een huis kopen kunnen we altijd nog doen. De zoektocht bracht ons al snel in een klein dorp met 60 inwoners in het plaatsje ‘Laval sur Doulon’ midden in een groot bos genaamd ‘Parc Naturel Regional du Livradois Forez’ in de Haute Loire (43). We wonen in de voormalige jongensschool van het dorp. Het gebouw is recent omgebouwd tot 2 appartementen en een feestzaal voor het dorp. We wonen hier samen met onze twee katten en labradorpup Bruno.
De hulp, ARDTA, vanuit de Auvergne
Omdat de Auvergne nogal een leegloop kent is er een instantie in het leven geroepen de ARDTA (Agence Régionale de Développement des Territoires d’Auvergne) die er voor wil zorgen dat er meer ondernemers zich vestigen. Wij kregen meteen een leuke jonge meid, Emilie, toegewezen die ons op weg moest gaan helpen. Daarnaast hebben we subsidie gekregen voor een intensieve Franse cursus en een kleine financiële vergoeding voor de duur van 3 maanden.
Van start
Omdat ik al vanaf het begin een weblog heb bijgehouden ontstond er al snel veel belangstelling van de Nederlanders in onze directe omgeving voor ons, nog op te zetten, klussenbedrijf. Het werd dus zaak zo snel mogelijk ons bedrijf te registreren en aan de slag te gaan. Het ging alleen niet zo gemakkelijk. Er zijn vele soorten bedrijfsvormen en fiscale stelsels en daarbij beheerste we de Franse taal nog onvoldoende om alles goed te begrijpen. Emilie probeerde ons op weg te helpen samen met een Nederlands koppel dat hier al 25 jaar woont. Zo hadden we verschillende afspraken hij de Franse kamer van koophandel (Chambre de Métiers in ons geval). Het duurde allemaal vreselijk lang en elke afspraak was weer voor over twee weken en er werd telkens niet veel gezegd. We wilde dit toch goed begrijpen en de juiste keuzes maken en zo zijn we terecht gekomen bij een Nederlands bedrijf ‘Ondernemen Frankrijk’. Zij hebben ons zeer professioneel begeleid met de inschrijving van ons bedrijf en binnen 2 maanden waren we officieel ‘Artisan’ in Frankrijk en konden we met ons klussenbedrijf TOPRO aan de slag.
Thuiszorg
Jaap was druk met het werken voor ons klussenbedrijf en ik besloot te solliciteren bij de locale thuiszorg. Op die manier kon ik wat ervaring op doen met de franse taal en cultuur. Ik werk voornamelijk bij de oudere mensen in ons dorp. Het werk bestaat niet alleen uit huishouden want je hebt ook een sociale functie. Ik doe dit werk nu ruim 4 maanden en het is absoluut een aanrader om dit te doen voor mensen die nieuw in een dorp arriveren en deze mogelijkheid hebben. Onze acceptatie in het dorp heeft een vliegende start gemaakt en daarnaast is het enorme culturele verrijking. Je krijgt letterlijk en figuurlijk zicht in de franse keuken. Ik ben van plan om zo rond maart echt op zoek te gaan naar een baan in mijn eigen vakgebied en dat zal best lastig worden denk ik maar tot die tijd is leuk om te doen.
Tegenslagen
Ook wij hebben tegenslagen gekend dit afgelopen jaar. Twee maanden na aankomst in Frankrijk lag Jaap op de intensive care in het ziekenhuis met een zeer onregelmatige hartslag. Dit is zeer ongewoon voor iemand van nog geen 30 met een goede conditie. Zijn hart is uit zichzelf weer in een normaal ritme gaan kloppen gelukkig. We hebben een expat verzekering afgesloten en we werden formidabel geholpen. Jaap heeft totaal 4 dagen in ziekenhuis gelegen en alles is onderzocht maar geen duidelijk aanwijsbare oorzaak gevonden. Je voelt je op zo’n moment wel even op elkaar aangewezen als je daar zonder familie en vrienden in Frankrijk zit. Gelukkig wonen we op rijafstand van Nederland waardoor de ouders van Jaap al snel ter plaatse waren om ons te ondersteunen. Verder zitten we nog midden in het bureaucratische proces voor de franse ziektekosten verzekering die we officieel behoren te hebben maar nog steeds niet hebben gekregen en alle verplichte verzekeringen die nodig zijn voor ons bedrijf.
Het leven
We genieten enorm van het leven hier. De kwaliteit is erg hoog. We beleven alle seizoenen veel intenser, eten met veel meer smaak en hebben de rust gevonden. We vinden het ook heerlijk om ons te blijven verwonderen over de Franse cultuur. De fransen geven hier op het platteland niet veel om hun huis of interieur. Er moet een grote eethoek staan, het liefst 2, veel licht waarbij de TL lamp nog hoogtij viert, lekkere kwalitatieve maaltijd met een goede wijn en vooral veel aandacht voor de aanwezigen. Het is ons opgevallen dat ze echt oprechte interesse tonen zowel in de het contact maar ook in hetgeen op hun bord ligt. Ik heb een keertje zelf rodekool met appeltjes gemaakt waarbij ik ook speculaaskruiden had gebruik en die had gegeven aan een buurvrouw uit het dorp. Ze kon vrijwel alle ingrediënten herleiden behalve eentje, ze dacht iets van kaneel. Ze eten met zoveel smaak en aandacht. We gaven een ander koppel een kruidenbitter uit Nederland en ze begonnen meteen te noemen wat ze allemaal proefde. Het was verbazingwekkend goed! Als ze naar de slager gaan dan vragen ze naar de herkomst en ze weten feilloos welk stuk vlees van welk deel van het dier is. Ik weet echt niet van welk deel van het dier de schnitzel of de hamlapjes komen. In het begin waren we nog wel wat verlegen omdat het niet echt Nederlands is om de verkoper te ondervragen en het wordt in Nederland ook niet altijd op prijs gesteld. Het wordt in vele gevallen als negatief, klagerig, gezien. Zie je jezelf al bij de slager staan, en zo doen de Franse het echt: ‘Wat is de herkomst van het vlees? Liever niet. Heeft u ook iets anders? Snijd u dan daar maar een stukje vanaf maar dan wel het rechter deel? Mag ik het even van dichtbij bekijken?’ Dit is voor de slager in Frankrijk normaal en er ligt om diezelfde rede ook niet een hele vitrine vol met geprepareerde stukje zoals gepaneerde hamburgers, voorbereide gehaktballen, slavinkjes, etcetera.
Weblog
Omdat we nog tegen vele rariteiten in het o zo bureaucratische Frankrijk aanlopen en het dorp een grote bron van vermaak is hou ik wekelijks onze belevenissen bij. Zo ook van onze twee katten, Hunter en Hailey, en onze jonge labradorpup Bruno. Vind u het ook leuk om onze belevenissen te volgen kijk dan op
www.zwaaninfrankrijk.web-log.nl
Ons klussenbedrijf is te vinden op www.topro-service.eu
